Dus besloot ik om mijn scriptie even aan de kant te leggen en weer even wat van mij te laten horen in de blogwereld. I miss you guys!

De reden dat ik deze quote koos, is eigenlijk heel simpel. De laatste tijd ben ik veel bezig om eens op een andere manier te kijken naar dingen en vooral om te genieten van alles wat ik al heb. Het valt mij op dat wij Nederlanders keigoed zijn in klagen over van alles en nog wat maar we vergeten volgens mij soms hoeveel we eigenlijk al hebben. Ik denk dat een heleboel mensen al een stuk gelukkiger kunnen zijn als ze eens anders naar hun leven zouden kijken. Niet steeds maar weer willen, maar gewoon eens gelukkig zijn met wat er is. Niet naar anderen kijken, maar naar zichzelf kijken. En om zich heen kijken. Naar de lucht, naar de natuur, naar andere prachtige momenten. Onlangs postte ik deze quote op Instagram:

Denk je gelukkig te zijn met wat je nog niet hebt, als je niet gelukkig bent met wat je wél al hebt? – David Dewulf

Ik vond het echt een prachtige quote en op veel mensen (inclusief mijzelf) van toepassing. Want als je al veel hebt, en dat bedoel ik niet alleen op materieel vlak, hoe kun je dan nog gelukkiger worden van meer? Misschien helpt het inderdaad om anders om te gaan met de situatie, anders te kijken en meer te waarderen. Natuurlijk is dit voor de één een stuk makkelijker dan voor de ander maar toch denk ik dat geluk deels maakbaar is. Inderdaad door hoe je ermee omgaat.

Titel: Schuld
Auteur: Tupla M.
Aantal pagina’s: 299
Uitgever: Verbum Crime

Een spannend verhaal van eigen bodem dat zich afspeelt op het Zeeuwse land.

Evalien besluit om samen met haar man Rik en hun dochter Pippa van het drukke Amsterdam naar het rustige Zeeuwse geboortedorp van Rik te verhuizen. Een traumatische gebeurtenis heeft hun leven op z’n kop gezet en ervoor gezorgd dat de relatie tussen de gezinsleden onder druk staat. Evalien is ervan overtuigd dat de verhuizing ze goed zal doen en dat ze allemaal weer de oude kunnen worden. Maar wat Evalien niet weet is dat er vroeger in het, op het eerste gezicht gemoedelijke dorp, heel wat is gebeurd en dat juist hun komst ervoor zorgt dat de geschiedenis weer tot leven komt.

Het lukt het schrijverduo Tupla M. behoorlijk goed om je vanaf het begin mee te slepen in deze literaire thriller. De duidelijke omschrijvingen van alles maakt dat het verhaal prima tot je verbeelding spreekt. Ook de verschillende geheimen die langzaam onthult worden, maakt dat je verder wil lezen. Je wil als lezer antwoorden zien en weten wat er schuil gaat achter het verdriet van deze familie. Schuld is geen thriller met allemaal moord, bloed en spannende hoofdstukeinden, maar echt een familieverhaal met een rauw randje.

Eerlijk is eerlijk, sommige ontrafelde geheimen vielen een beetje tegen. Misschien omdat ik het niet had verwacht, of misschien omdat het vanuit mijn oogpunt niet zo’n ramp is, terwijl dat vanuit het oogpunt van één van de personages wel een probleem is. Feit is dat iedereen er anders over zal denken. Laat dit je niet weerhouden om het boek niet te lezen. Het is verder een heerlijke thriller en als je eenmaal begint, kun je het niet meer loslaten.

 [weheartit]

Met nog 35 dagen te gaan voordat mijn scriptie ingeleverd moet zijn, begint de stress aardig toe te slaan. Mijn leven bestaat momenteel uit scriptie, scriptie en scriptie. Op dit moment reis ik vooral door het land om interviews te houden. Met interviews in Leiden, Haarlem, Tilburg, Zoetermeer, Deventer en Den Haag ben je wel even zoet. Als ik thuis kom verwerk ik mijn interviews tot een transcriptie, iets wat ook weer uren tijd kost. En dat moet natuurlijk allemaal weer verwerkt worden in mijn scriptie. Naast de uitkomsten van mijn enquête, deskresearch en noem maar op. Drukte dus.

Maar op 5 juni ben ik vrij. Klaar. Ik hoop echt heel erg dat ik mijn scriptie dan ook in één keer haal en dat ik bij de diploma-uitreiking kan zijn begin juli. Over twee maanden kan ik gewoon afgestudeerd zijn. Het einde van mijn studententijd en het begin van een nieuwe periode. Afstuderen in juni betekent ook een zorgeloze zomervakantie (tenzij ik dus moet herkansen in augustus). Een paar vrije weken in Nederland die ik ga opvullen met een hoop leuke dingen. Boeken lezen. Bloggen. Aan leuke projecten werken. Gevolgd door een vakantie in Hongarije. En oké vooruit, daarna moet ik aan de bak met solliciteren. Maar eerst droom ik even van die vrije weken. En het moment dat ik mijn scriptie inlever. En het moment dat mijn scriptie af is. Dromen jullie even voor mij mee?

Titel:

Een boek over boeken. En een ontvoering door een tienjarige jongen. De lener, debuutroman van Rebecca Makkai,  is een vreemde eend in de bijt, maar een knap geschreven roman. 

De jonge en slimme Lucy Hull werkt als bibliothecaresse in een dorp. Een van haar vaste gasten op de kinderboekenafdeling is de boekenwurm Ian Drake, een tienjarige jongen uit een strenggelovig gezin. Ian heeft het zwaar, met zijn ouders die denken dat hij homo is en hun verbod op talloze boeken die hij wil lezen. De enige manier voor Ian om deze boeken toch te lezen is door ze de bibliotheek uit te smokkelen met behulp van Lucy. Als Lucy ontdekt  dat Ian een nacht heeft doorgebracht in de bibliotheek en hij aan haar vraagt om een stuk met hem te reizen, gaat ze daarop in. Dat had ze beter niet kunnen doen…

Al snel heeft Ian Lucy volledig in zijn greep en reizen ze steeds verder af met de auto terwijl Lucy probeert na te denken over hoe ze dit kan terugdraaien. Maar er is geen weg terug. Alleen de lange, onbekende weg voor hen.

Het grootste deel van deze roman gaat over de roadtrip die Ian en Lucy houden en ondanks het feit dat er weinig gebeurt, maken ze toch veel mee. De excentrieke vader van Lucy, de niet bestaande grootmoeder van Ian, stuk voor stuk bijzondere figuren. De weg is lang en het verhaal soms vreemd, wat dit boek juist weer uniek maakt. Wat daar zeker aan meewerkt zijn de talloze verwijzingen naar kinderboeken. Ontzettend knap van de auteur en heel leuk om te zien als lezer.

Daarnaast houdt de roadtrip je in de greep. Je hoopt met heel je hart dat het goed zal aflopen, maar diep van binnen weet je al dat die kans klein is. Het verhaal klinkt op het eerste gezicht als een spannend boek. Dat is De lener niet. De lener moet je lezen om zijn mooie woorden en zijn excentrieke karakter. Als je daarvan houdt, dan is dit boek geweldig en niet weg te leggen.

[Yanko Design]

1. Lekker fietsen tussen Haarlem en Zandvoort. 2. Mijn horloge van Primark. 3. Buit bij de Bruna: vtwonen, 101 woonideeën en Flow lekkerwegblok. 4. Start van mijn project met tijdschriften opruimen. 5. Resultaat deel 1. 6. Resultaat deel 2. 7. Beetje bewogen. 8. Share some love. 9. Ontbijt met magere kwark, muesli, lijnzaad en mango. 10. Paasontbijt. 11. Heerlijke zondag met lezen en m&m’s. 12. Pretty flowers!

[weheartit]

Vorig jaar raakte ik geïnspireerd door Minimal Switch. Het idee achter Minimal Switch is heel simpel: minimaliseer alles om je heen, maar dan ook echt alles. Van je kasten tot je gedachten, alles tot er nog maar een klein beetje van over is. Dat jaar probeerde ik enthousiast mee te doen maar al snel liep ik in bekende valkuilen. Elke keer als ik aan het opruimen was, schoten er weer gedachten door mijn hoofd. Misschien kan ik het nog gebruiken? Is het niet zonde om weg te gooien? Met mijn Minimal Switch werd het niets.

Laatst was ik samen met mijn vriend het huis aan het ombouwen toen ik besloot om nu eens drastisch spullen uit te zoeken. Zakken vol spullen zijn uiteindelijk de deur uitgezet en als ik nu in de kringloopwinkel loop, kom ik plots oude spullen van mijzelf tegen. Die ik dan met een glimlach bekijk omdat er nu iemand anders blij mee kan worden gemaakt. Wat een heerlijk gevoel geeft het mij om eens van die ‘troep’ af te zijn!

Daarom heb ik besloten om mijn eigen project ervan te maken. Een opgeruimd huis en hoofd geeft rust. Daarnaast is het een fijne afleiding van mijn scriptie, om even ergens anders mee bezig te zijn. Maar het belangrijkste vind ik vooralsnog dat het gewoon niet nodig is om zo veel spullen te hebben. Er kunnen genoeg mensen blij mee worden gemaakt. Natuurlijk is het hartstikke fijn om eens wat nieuws aan te schaffen, maar daar moet dan wel de ruimte voor zijn.

Dus begin ik vanaf vandaag officieel met ‘Project Simplify’. Hoe mijn project eruit zal zien?

• Ik focus mij elke dag op één onderwerp. Dit kan de kledingkast zijn maar ook heel klein, het pennenbakje.
• De bedoeling is dat ik elke dag iets doe. Zo ben je er maar even mee bezig maar wordt het langzaamaan netter. Je zou het eigenlijk kunnen zien als een 365 dagen project.
• Wat ik echt gebruik bewaar ik, wat ik niet gebruik gaat weg.
• Spullen die geen waarde meer hebben doe ik bij het grofvuil, andere spullen gaan naar kringloopwinkels etc.

Uiteraard houd ik jullie op de hoogte van mijn project en zal ik regelmatig een blogpost plaatsen met het resultaat en tips. Op deze pagina kun je binnenkort zien wat ik tot dan toe geminimaliseerd heb.

[weheartit]

De laatste tijd heb ik de smaak zo te pakken wat bloggen betreft. Ik weet waar ik over wil bloggen en de ideeën stromen door mijn hoofd. Het is heerlijk om eens niet inspiratieloos naar het beeldscherm te staren maar te bruisen van de energie en ideeën. Toch lukt het mij momenteel niet om woorden op papier te zetten (of in dit geval eigenlijk het beeldscherm). De reden hiervoor is mijn tijdrovende scriptie die ik aan het schrijven ben. De deadline nadert snel (tik-tak) en de komende tijd krijg ik het nog drukker doordat ik niet alleen meer met onderzoeken bezig ben maar ook mensen ga interviewen. Vanwege mijn doelgroep mag ik door heel het land reizen om interviews te houden. Ontzettend leuk en interessant, maar het neemt veel tijd in beslag. Geen probleem maar daardoor moeten andere dingen even tijdelijk naar de zijkant geschoven worden. Betekent dat dat ik de komende tijd afwezig ben hier? No way! Wel zal ik wat minder vaak bloggen en zullen mijn blogs misschien wat korter zijn. Ook lees ik de laatste tijd amper andere blogs, iets wat ik heel jammer vind.  Maar het is allemaal voor het goede doel en dat is het diploma dat ik straks op zak heb!

We all have our time machines. Some take us back, they’re called memories. Some take us forward, they’re called dreams – Jeremy Iron

[wehearit]

Dus ga ik maar alvast genieten van het weekend. Dit weekend ben ik weg naar mijn schoonfamilie. Even de scriptiedrukte vergeten en stilte om mij heen. Want waar zij wonen, ja, daar is het stil. Maar zo af en toe is dat heerlijk. Beginnen met mijn nieuwe sport, hardlopen. Om nieuwe energie te krijgen en mijn conditie weer op te bouwen. Fotograferen, omdat ik er dan opeens weer tijd voor vrijmaak. En gewoon genieten van de rust en het moment. Want genieten van de rust, dat zit er niet in als je in een centrum woont en continu druk bezig bent. Ik hoop dat jullie net zo van het weekend kunnen genieten als ik.

Titel: Het Geluk Project
Auteur: Gretchen Rubin
Aantal pagina’s: 271
Uitgever: Artemis & Co

Je weet dat je te veel boeken hebt als je dolgraag een boek wil en tijdens het opruimen erachter komt dat je het boek al hebt.

Dit overkwam mij laatst met het boek Het Geluk Project. Via allerlei omwegen kwam ik op de website van Gretchen Rubin terecht. Gretchen heeft een jaar lang tijd besteed aan haar eigen ‘Happiness Project’. Het was niet zo dat ze ongelukkig was met haar leven, maar ze vond wel dat ze dankbaarder moest zijn om alles wat ze had en dat ze meer moest genieten van het nu. Daarom startte ze haar eigen geluksproject op en alles wat ze ontdekte, schreef ze op in dit boek. Daar was ik wel benieuwd naar!

Ik wilde het boek al bijna aanschaffen, toen ik tot mijn verbazing tijdens het opruimen van mijn huis erachter kwam dat ik het boek al had. Oeps… Maar ik had de link tussen beide boeken nog niet gelegd omdat het boek er in het Nederlands totaal anders uitziet. En ja, gezien het feit dat ik een hele stapel ongelezen boeken heb (ik stel mijzelf altijd voor om in de zomer veel boeken te lezen, maar ehh, het komt er uiteindelijk amper van), was ik het even een soort van vergeten. Maar de verrassing is dan des te groter. Scheelt mij weer een boek kopen.

In het boek staat elke maand voor een ander belangrijk deel in het leven: vriendschap, werk, vitaliteit etc. Voor en tijdens het project heeft Gretchen ontzettend veel literatuur gelezen over positieve psychologie. En al deze tips en tricks en haar eigen ideeën, past ze toe om beter om te gaan met dingen, maar vooral ook om te doen wat zijzelf echt wil en waar ze gelukkig van wordt. Resultaat:  ze heeft zichzelf en een heleboel andere mensen een stuk gelukkiger gemaakt.

Dit boek is er absoluut niet op gericht om jou even te vertellen wat je moet doen. Dit boek gaat over Gretchens persoonlijke zoektocht, inclusief vele valkuilen. Maar er zijn genoeg momenten die je zeker zult herkennen en voor mij staan er wel een paar bruikbare tips in. Daarnaast staan er veel mooie quotes in. Dat het boek populair is, is wel duidelijk. Zo is er dit jaar een kalender van uitgekomen en kun je zelf je eigen lijstjes en one-sentence journal bijhouden op The Happiness Project Toolbox. Het boek is momenteel niet meer leverbaar als paperback, maar wel als dwarsligger of natuurlijk in het Engels.